SUNSET AT KORONADAL
Walang kapantay ang ganda ng sunset sa Koronadal, isang lungsod sa timog ng Mindanao na madalas hindi napapansin sa mga travel bucket lists ng mga Pinoy. Habang unti-unting lumulubog ang araw sa likod ng mga bundok, nagkakaroon ng espesyal na timpla ang langit—halong dilaw, kahel, at bahagyang lila—na para bang ipininta ng isang artistang likas ang kalangitan. Para sa mga taga-rito at mga bisita, ang mga sandaling ito ay hindi lang simpleng pagtatapos ng araw kundi isang paalala ng kapayapaan at kagandahan ng kalikasan na dapat pahalagahan.
Sa kabila ng urbanisasyon at mabilis na pag-unlad ng Koronadal bilang sentro ng kalakalan at serbisyo sa SOCCSKSARGEN region, nananatili pa rin ang mga likas na tanawin na nagbibigay buhay sa lungsod. Ang sunset dito ay hindi lang basta tanawin; ito ay simbolo ng pag-asa at bagong simula, lalo na sa mga ordinaryong Pilipino na araw-araw nagsisikap. Madalas, makikita mo ang mga pamilya, magkaibigan, o mga solo travelers na nagtatambay sa mga park at baybayin, sabik na masaksihan ang natural na palabas ng araw bago ito tuluyang lumubog.
Sa panahon ngayon kung saan mabilis ang takbo ng buhay at puno ng stress ang karamihan, ang simpleng sandali ng sunset sa Koronadal ay nagsisilbing paalala na kailangan din nating mag-stop, huminga, at mag-appreciate sa mga maliliit na biyaya. Hindi kailangang lumayo sa siyudad o pumunta sa ibang bansa para maranasan ang ganda ng kalikasan. Minsan, nasa likod lang ng iyong tahanan ang mga tanawin na magpapasaya at magbibigay-inspirasyon sa iyong araw-araw na buhay. Kaya, sa susunod na panahon ng sunset, subukan mong maglaan ng oras at damhin ang ganda ng Koronadal—isang tunay na hiyas ng
