IN THE PUBLIC SQUARE: AFTER THE RALLIES, OPPOSITION UNITY?
Sa nagdaang mga rally na ginanap sa iba't ibang bahagi ng bansa, muling ipinakita ng oposisyon ang kanilang lakas at determinasyon na maging boses ng pagbabago. Pero pagkatapos ng mga makukulay na pagtitipon, ang tanong na bumabalot sa isip ng marami ay: magkakaroon nga ba ng tunay na pagkakaisa ang iba't ibang grupo ng oposisyon? Hindi lingid sa ating lahat na matagal nang kinaharap ng oposisyon ang hamon ng pagkakahiwalay-hiwalay, na madalas ay nakakaapekto sa kanilang kakayahang makipagsabayan sa mas malalaking pwersa sa politika.
Ang mga rally ay nagsilbing paalala na mayroong puwersang nagbubuklod sa mga Pilipinong nais ng pagbabago, ngunit ang mga pagkakaiba sa paninindigan, estratehiya, at liderato ay patuloy na bumubulag sa mas matibay na alyansa. Sa halip na maging sandigan, ang mga pagtitipon ay minsan nakikita rin bilang eksena ng kumpetisyon at paglalaban-laban ng mga personalidad. Kung nais talagang makamit ang matibay na oposisyon na may kakayahang magpabago sa sistema, kailangan ang bukas na komunikasyon at kompromiso sa pagitan ng mga grupo.
Sa huli, ang political landscape ng Pilipinas ay hindi basta-basta nahuhubog sa mga rally lang. Ang tunay na pagkakaisa ay nakasalalay sa kakayahan ng oposisyon na maglatag ng malinaw na agenda, magtiwala sa isa’t isa, at magtrabaho para sa mas malawak na interes ng bayan. Kung hindi, ang mga rally ay mananatiling pansamantalang sigla lang na hindi magbubunga ng konkretong pagbabago sa darating na mga eleksyon. Kaya naman, ang susi ay nasa kanilang kamay—at sa kamay din natin bilang mga mamamayan na nanonood at naghihintay ng totoong pagbabago.
